การใช้จ่ายภาษีกูให้คุ้มค่าควรเริ่มจากอะไร ?

“ในโลกนี้ ทุกสิ่งสามารถหลีกเลี่ยงได้ ยกเว้นความตายและภาษี” (เบนจามิน แฟรงคลิน)
มันเป็นความจริงที่ทุกคนหนีความตายไม่พ้น แต่ภาษีอาจไม่แน่ คนอยู่ป่า อยู่เขา หากินไปกับธรรมชาติ ไม่มีการซื้อขาย ไม่มีสังคม แบบนี้ไม่มีโอกาสเสียภาษีแน่ ส่วนคนในเมืองใช้ไฟฟ้า น้ำประปา ซื้อหาอาหาร และอื่น ๆ ทุกคนต้องจ่ายภาษีมูลค่าเพิ่มไม่ว่าทางตรงหรือทางอ้อม
ยิ่งคนมีการบริโภคพิเศษ หรือมีการค้าก็ยิ่งต้องเสียภาษีมากขึ้น เช่น ภาษีสรรพสามิต ภาษีการค้า ภาษีเงินได้ อากรศุลกากร และภาษีอื่น ทุกชีวิตในสังคมจึงหลีกเลี่ยงภาษีไม่พ้น
ภาษีจึงเป็นเงินที่ประชาชนเป็นผู้จ่าย และมีชื่อในอดีตว่า “ภาษีราษฎร”
แต่ในปี พ.ศ. 2563 เกิดการต่อต้านรัฐบาลจากนักกิจกรรมและคนรุ่นใหม่ เรียกร้องความคุ้มค่าการใช้งบประมาณของรัฐที่มาจากภาษีราษฎร และลุกลามสู่ความไม่สงบในบ้านเมือง
ครั้งนั้น ภาษีราษฎรถูกดัดแปลงเพื่อใช้ในการต่อต้านให้ตรงตัวด้วยคำว่า “ภาษีกู”
เสียงร้อง “ภาษีกู” ของคนจ่ายภาษีหลายล้านบาทจึงดังมาก แต่ในระบอบประชาธิปไตยที่ทุกคนมี 1 เสียงเท่ากัน คนจ่ายภาษี 100 บาทหรือ 1 บาทก็มีสิทธิ์ส่งเสียง “ภาษีกู” ได้ดังไม่ต่างจากคนเสียภาษี 1 ล้านบาท ศักดิ์ศรีคนจ่ายภาษีทุกคนมีเท่ากัน ทุกคนต้องการให้นำภาษีไปใช้ให้คุ้มค่ามากกว่าเดิมเหมือนกัน ให้ปลอดจากผลประโยชน์ทับซ้อน และไร้การทุจริตเหมือนกัน
เมื่อทุกคนมีเจตนารมณ์เหมือนกัน คำว่า “ภาษีกู” ที่ถูกดัดแปลงและถูกส่งเสียงร้องกระหึ่มพร้อม ๆ กันในครั้งนั้นจึงเป็นคำที่ศักดิ์สิทธิ์ โด่งดัง และเป็นที่กล่าวถึงนับแต่นั้นเป็นต้นมา
แต่ปัญหาคือ ทำอย่างไรให้การใช้จ่ายภาษีกูมีความคุ้มค่ามากกว่าเดิม ?

ระบอบประชาธิปไตยไม่ยินยอมให้คน ๆ เดียวมีอำนาจนำภาษีไปใช้จ่าย
ประชาชนเจ้าของภาษีเป็นผู้เลือก ส.ส. ให้เป็นผู้แทน ให้ ส.ส. ทั้งสภาฯ ร่วมกันพิจารณา และอนุมัติการใช้จ่ายภาษีในรูปงบประมาณแผ่นดิน จากนั้น รัฐบาลก็นำงบประมาณแผ่นดินไปใช้จ่ายด้านต่าง ๆ ให้คุ้มค่า เท่าที่พอมองเห็น การใช้จ่ายภาษีสามารถแบ่งเป็น 3 ประเภท คือ
1. รายจ่ายประจำ เช่น เงินเดือนข้าราชการ เงินช่วยเหลือกลุ่มเปราะบาง เป็นต้น
ประเภทนี้ชัดเจน ลดไม่ได้ แต่ควรนำมาพัฒนาประสิทธิภาพของข้าราชการประจำให้มากขึ้นได้ ทำให้การทำงานคุ้มค่าภาษีกูที่จ่ายเป็นเงินเดือนได้จึงอยู่ที่รัฐบาลใหม่ต้องเร่งจัดการ
2. โครงการต่าง ๆ เงินบรรเทาสาธารณภัย เงินฉุกเฉิน และอื่น ๆ ที่จ่ายเป็นกรณีพิเศษ
ประเภทนี้เป็นเงินช่วยเหลือที่จำเป็น แต่ต้องเปิดเผยให้การจัดซื้อจัดจ้างโครงการต่าง ๆ ของรัฐมีการขุดคุ้ย ตีแผ่ และสร้างการรับรู้ให้เจ้าของภาษีกูซึ่งขึ้นอยู่กับ ส.ส. ฝ่ายค้าน
3. เงินใช้จ่ายเพื่อ ส.ส. เช่น ค่าเดินทาง ค่าดูงาน เบี้ยประชุม เงินบำนาญ เป็นต้น
ประเภทนี้จ่ายให้ ส.ส. ที่หลายเรื่องไม่คุ้มค่า เช่น ค่าดูงานที่ไร้สาระ ค่าตั๋วเครื่องบิน First Class ที่เจ้าของภาษีส่วนใหญ่ไม่เคยนั่ง เบี้ยประชุมที่ไม่คุ้มค่า เงินบำนาญ ส.ส. ที่หมดวาระแล้ว และอื่น ๆ อีกมากที่ประชาชนเริ่มรับไม่ได้ ควรเริ่มจัดการทันที ควรลดลง และหมดไป
วันนี้ ประชาชนได้เลือกตั้ง ส.ส. ชุดใหม่เสร็จแล้วในวันที่ 8 ก.พ. 2569
พรรคภูมิใจไทยได้ ส.ส. มากสุดราว 193 คนน่าจะจัดตั้งรัฐบาลได้ พรรคประชาชนได้ 118 คนน่าจะเป็นแกนนำฝ่ายค้าน และมี ส.ส. ที่ประชาชนไว้วางใจอีกหลายพรรค หลายคน
อีกหลายเดือนกว่ารัฐบาลและสภาฯ ชุดใหม่จะเข้าทำหน้าที่เพื่อจัดการภาษีกูให้คุ้มค่า
เมื่อเริ่มทำงาน สิ่งที่ควรจัดการทันคือ เงินส่วนที่ 3 ที่จ่ายให้กับ ส.ส. เป็นเงินที่จัดการได้เร็วและง่ายที่สุด แต่เงินนี้เป็นประโยชน์ของ ส.ส. โดยตรงแล้วจะมี ส.ส. หน้าไหนเริ่มต้นจัดการ
หากยังจัดการส่วนที่ 3 ให้คุ้มค่ามากขึ้นไม่ได้ก็อย่าหวังให้ ส.ส. ทั้งสภาฯ ไปจัดการภาษีกูในส่วนที่ 1 และ 2 ที่ใหญ่กว่า ยุ่งยากกว่า ซับซ้อนกว่า และมีผลประโยชน์ทับซ้อนมากกว่าได้
การเลือกตั้งที่เพิ่งจบลง นอกจากจะเป็นการชิงอำนาจทางการเมืองแล้วก็ยังเป็นการชิงผลประโยชน์ส่วนที่ 3 ของ ส.ส. ให้ไหลเข้าสู่ตัวเองด้วย ภาษีกูจึงเป็นผลประโยชน์ทับซ้อนทั้งทางตรงและทางอ้อม ทั้งที่ตั้งใจและไม่ตั้งใจไปสู่ ส.ส. โดยที่ประชาชนเจ้าของภาษีไม่ได้ประโยชน์อะไร
“ในโลกนี้ ทุกสิ่งสามารถหลีกเลี่ยงได้ ยกเว้นความตายและภาษี” แต่ประชาชนที่เป็นผู้จ่ายภาษีอาจอกแตกตายเมื่อรู้ว่า ส.ส. ที่ตนเลือกมามีส่วนร่วมผลาญภาษีกูไปอย่างไม่คุ้มค่า.

ดร. สิทธิชัย ชวรางกูร

(พื้นที่โฆษณา) โฉนดแลกเงินด่วน ดอกเบี้ยเริ่ม 0.75% รับเงินใน 3 วัน ไม่เช็คบูโร
ปรึกษา ประเมินฟรี Line: https://lin.ee/DSgPVXK
📞 02-096-4977