คนบ้านใหญ่เอาเงินที่ไหนมาทำการเมือง ?

คนต่างจังหวัดมักมีปัญหาหลายด้านจึงนิยมเลือกนักการเมืองที่พึ่งพาได้
นักการเมืองที่พึ่งพาได้ส่วนใหญ่จึงต้องมีสภาพเศรษฐกิจดี มีกิจการใหญ่บ้าง เล็กบ้างเป็นที่พึ่งของชาวบ้าน และต้องมีเครือข่ายที่เป็นฐานการเมืองจนมีสภาพเป็น “การเมืองบ้านใหญ่”
เมื่อต้องมีสภาพเศรษฐกิจดี คนต่างจังหวัดส่วนใหญ่จึงคิดไปเองว่า การเลือกตั้งที่ต้องใช้เงินมาก ๆ ทุกครั้ง คนบ้านใหญ่ใช้เงินตนเองทำการเมืองเพื่อให้ได้เข้ามาเป็นที่พึ่งของคนท้องถิ่น
ความคิดนี้อาจถูกต้อง หากคนบ้านใหญ่ไม่สามารถนำเงินจากแหล่งอื่นมาเล่นการเมืองได้ แต่ในความเป็นจริง คนบ้านใหญ่สามารถได้เงินจากหลายแหล่ง เช่น
1. จากทรัพยากรท้องถิ่น
ทุกท้องถิ่นมีทรัพยากรไม่ว่าจะเป็นผืนดิน ภูเขา ป่าไม้ แม่น้ำ ชายหาด ลมในอากาศ และสัมปทานต่าง ๆ การจัดสรรทรัพยากรท้องถิ่นให้ประชาชนเป็นอำนาจหน้าที่ของนักการเมือง
เมื่อคนบ้านใหญ่ได้อำนาจจากการเลือกตั้งจะมีส่วนร่วมในการจัดสรร ไม่ว่าจัดสรรให้กลุ่มใด คนบ้านใหญ่จะได้ประโยชน์ร่วมด้วยจนกลายเป็นระบบอุปถัมป์ในท้องถิ่น
2. จากกิจการท้องถิ่น
แม้กิจการไม่ต้องการทรัพยากรท้องถิ่น แต่บางครั้งก็ต้องพึ่งพาอำนาจการเมือง
เมื่อการเมืองท้องถิ่นมีสภาพเป็นบ้านใหญ่ การเลือกตั้งทุกครั้ง กิจการใหญ่ในท้องถิ่นก็มักเป็นฐานเสียงให้คนบ้านใหญ่ หากช่วยเหลือการเงินได้บ้าง กิจการท้องถิ่นก็ยินดีช่วยเพื่อสร้างไมตรีจนเป็นระบบอุปถัมภ์ท้องถิ่นที่ทำให้คนบ้านใหญ่ได้รับการเลือกตั้งอย่างต่อเนื่อง
3. จากงบประมาณแผ่นดิน
งบประมาณเป็นกฎหมายที่ต้องพิจารณาโดย ส.ส. คนบ้านใหญ่จึงมีโอกาสร่วมจัดสรร
การโยกงบประมาณลงสู่ท้องถิ่นจึงเกิดขึ้นง่าย และการจัดซื้อ การจัดจ้างจากงบประมาณแผ่นดินก็สร้างผลประโยชน์ให้การเมืองบ้านใหญ่ได้ง่าย กิจการท้องถิ่นที่เป็นเครือข่ายจะได้รับการว่าจ้างง่าย เป็นผลประโยชน์ทับซ้อน เป็นระบบอุปถัมภ์ท้องถิ่น และเป็นแหล่งรายได้
4. จากแหล่งอื่น
ในกรณีที่คนบ้านใหญ่หรือกิจการเครือข่ายมีธุรกิจสีเทาหรือผิดกฎหมาย เงินที่ได้จึงไม่มีที่มาให้ตรวจสอบ เมื่อนำเงินไปใช้ซื้อเสียงก็จะยิ่งตรวจสอบยาก คนบ้านใหญ่ก็มีโอกาสชนะสูง
ที่มาของเงินมีหลายแหล่งจึงไม่มีเหตุผลใด ๆ ที่คนบ้านใหญ่จะใช้เงินส่วนตัวทำการเมือง

รายได้จากหลายแหล่งทำให้คนบ้านใหญ่มีโอกาสชนะการเลือกตั้งสูง
คนบ้านใหญ่ในบางจังหวัดอาจไม่ได้ผลประโยชน์จากแหล่งรายได้ข้างต้น แต่ส่วนใหญ่ได้และได้มาก ภายหลังการเลือกตั้ง คนบ้านใหญ่จึงต้องอยู่ฝั่งรัฐบาลเพื่อให้ได้อำนาจในการจัดสรรทรัพยากร ดูแลเครือข่ายท้องถิ่น จัดงบประมาณแผ่นดิน และเพื่อรักษาแหล่งรายได้ต่าง ๆ
เมื่อจำเป็นต้องอยู่ฝั่งรัฐบาล คนบ้านใหญ่จึงมักย้ายไปอยู่พรรคที่มีโอกาสเป็นรัฐบาลสูง
คนบ้านใหญ่จึงมีอุดมการณ์น้อย มีผลประโยชน์มาก เมื่อมีแหล่งเงินของตน คนบ้านใหญ่จึงไม่ต้องการความช่วยเหลือด้านการเงินการพรรค แต่จะอ้างความต้องการของประชาชนเพื่อย้ายพรรค ส่วนพรรคการเมืองที่ต้องการ ส.ส. มาก ๆ เพื่อจัดตั้งรัฐบาลก็มักชอบการเมืองบ้านใหญ่ และยินดีต้อนรับคนจากบ้านใหญ่ให้ย้ายเข้าพรรคเพราะไม่ต้องช่วยเงิน แต่ได้ทั้ง ส.ส. มากขึ้น
เมื่อพรรคได้จัดตั้งรัฐบาลก็ต้องมอบตำแหน่งรัฐมนตรีให้คนบ้านใหญ่เป็นการตอบแทน
คนบ้านใหญ่ส่วนหนึ่งจึงไม่มีความรู้ ไม่มีความสามารถมาก มีเพียงเครือข่ายท้องถิ่นให้ได้รับการเลือกตั้ง และเพื่อรักษาแหล่งรายได้ไว้ คนบ้านใหญ่จึงต้องมีทายาทเพื่อรักษาอำนาจ ใช้การเลือกตั้งเพื่อถ่ายโอนอำนาจไปสู่ทายาท และถ่ายโอนตำแหน่งรัฐมนตรีไปสู่ทายาท
หากทายาทคนบ้านใหญ่มีความรู้ มีความสามารถเป็นที่ประจักษ์ก็นับว่าประเทศโชคดี
แต่ส่วนใหญ่ที่พบเห็น ทายาทคนบ้านใหญ่ก็ไม่ต่างจากคนบ้านใหญ่ที่ไม่มีผลงานในทางสาธารณะให้เป็นที่ประจักษ์ มีบุคลิกที่ขาดความน่าเชื่อถือ แต่เป็นสายเลือดที่ทำให้คนท้องถิ่นต้องพึ่งพา และทำให้ท้องถิ่นจมอยู่กับการเมืองบ้านใหญ่ไม่จบสิ้น
การเมืองบ้านใหญ่ที่สืบทอดทางสายเลือดจึงอยู่ได้ด้วยการเลือกตั้งของคนท้องถิ่น
เมื่อใดที่คนท้องถิ่นเข้าใจการเมืองมากขึ้น ต้องการคนมีผลงานเป็นที่ประจักษ์จริง ไม่สนใจสายเลือด ไม่สนใจนามสกุล ไม่พึ่งพาการเมืองท้องถิ่น เมื่อนั้น การเมืองบ้านใหญ่จะหมดไป.

ดร. สิทธิชัย ชวรางกูร

(พื้นที่โฆษณา)
โฉนดแลกเงินด่วน ดอกเบี้ยเริ่มต้น 0.75% ต่อเดือน ถูกกฎหมาย
อนุมัติใน 3 วัน ทำสัญญาที่สำนักงานเขตที่ดิน ไม่เช็คบูโร
ติดต่อ https://inno-home.com/loan-lead/